MediaReisverhalen
MET HAPPYSPORT NAAR TENERIFE September 2008
Ik duwde het kofferdeksel in de sloten en ik rook een lichte neopreengeur van samengeperste surfpakken. Vader ging op stap. Nu ging het gebeuren: Ooit waren m’n vrouw en ik bij toeval in El Yaque terechtgekomen en werd een november zonvakantie plotseling een november surfvakantie. Maar daarna was het altijd ‘te druk, geen tijd, de kinderen, geen geld of dat we dat jaar al vier keer op vakantie geweest waren’. Kortom nu, 12 jaar later en inmiddels als surfer ‘herintreder’ ging ik op surfvakantie. Helemaal alleen, dacht ik, want nu zaten surfvrienden met kinderen, tijdgebrek etc. (zie boven).
De vertrektijd rond een uur of 4, bleek 4 uur ’s ochtends te zijn. Met m’n koffer op wieltjes liep ik door een uitgestorven Schiphol op zoek naar m’n gate totdat ik stemmen hoorde: “Wijk aan Zee, forward, nieuwe Starboards, JP, Pryde, windje zes...” Zou zo maar kunnen dat dit mijn gate was voor de vlucht naar Tenerife. “Bart, Marc, Ruud, Hé Tim, Mark, Mark (veel Marken), Ronald, Ron, René, Boris, Frederike, Elke, Saskia, Erwin, Peter, Pepijn, Leo .. handen werden geschud. Tot zover ‘alleen op vakantie’ want van AW hadden zich nog 6 leden ingeschreven voor deze reis, de Happysport OTC testreis in El Medano, Tenerife.
El Medano (een appartementen oord op de rotsige zuidkust van het eiland) heeft twee baaien met zandstrand. Eén met (redelijk) vlak water, middelgrote branding en daarnaast de andere baai ‘El Cabezo’ met ‘Hawaï golven’ en rotsen en het waait er vaak. Aan het strand ligt OTC, het Official Test Centre, een surfstation met de nieuwste planken en zeilen van bijna alle merken. Het station is ontstaan vanuit een testredactie van het Engelse ‘Boards’(?) en nu komen verschillende surftijdschriften hier de planken voor hun tests varen. Maar als particulier kun je hier ook gewoon een week- of dagkaart nemen en alle planken uitproberen die je wilt. De eerste dag werd dat het SUP (Stand Up Paddle) board van Mistral, het was namelijk compleet windstil en het water spiegelglad, de lucht was blauw en de zon was warm. Heel rustig peddelde ik staande over de baai. Op de zeebodem zag ik een enorme rog liggen en dat vond ik maar matig leuk. Want eigenlijk heb ik een beetje diep water angst en officieel was dit toch de oceaan waarin ook hele grote vissen zwemmen, mhmm.
Uitgepeddeld kwam ik weer op het strand en ik hoorde daar dat het morgen ook niet echt zou gaan waaien. Dit was reden voor lichte bezorgdheid. Stand Up Peddelen en wandelen e.d. is natuurlijk best leuk maar we kwamen hier om te windsurfen. De jongens van OTC bleven echter heel rustig onder de windvoorspellingen, ze waren sowieso heel ‘cool’ en ze kregen gelijk: De wind kwam en werd elke dag iets sterker zodat we aan het eind van de week 5-7 Bft kregen en konden we met 4.7 en 4.2 zeilen surfen.
Het was echt een superweekje met een strakke dagindeling. Na het ontbijt in het hotel liepen we naar het OTC, iets verderop aan de boulevard en daar koos iedereen een surfsetje. Adam “hoelang wil je je trapezelijnen hebben?” zette dat vervolgens soepel en vakkundig in elkaar. Met je setje liep je dan de 50 meter strand over om dan de hele dag te gaan surfen. Sommigen namen de kleinste twinser boards om verderop in de baai in de hoge branding te varen en anderen namen grotere boards om de waterstart te oefenen. Zelf had ik als doel om deze vakantie de gijp door te planeren en eens een plank kleiner dan 100 liter te varen. In Holland heb ik een BIC techno 135 liter, prima board, maar ik was benieuwd of dat nu voor mij te doen was, zo’n kleiner board.
Het viel me reuze mee, die kleine planken zijn makkelijker te varen dan ik dacht! Ik heb maar een paar planken uit het assortiment van OTC geprobeerd maar heel ‘rielekst’ voer ik op Starboard Kombats of RRD FreeStyleWave 105 de hele baai rond, ben zelfs in de hogere branding geweest. Doorplanerend gijpen lukte ook (met dank aan de hoge deiningsgolven verder op zee), kortom de koning te rijk. Was super om te surfen over de lange deining van misschien wel twee of drie meter hoog en ondertussen zweefden er dan soort bruine albatrossen voorbij en dook er soms zelfs een zeeschildpadje op. Als slagroom op de taart zaten er af en toe op die lange deiningsgolven nog ‘puntjes’ en dat waren prima springschansen, al had ik geen idee of ik daarvanaf nu ‘kippehupjes’ of echte ‘grote mensen sprongen’ maakte. Jan, de surfende cameraman, zei wel dat ik er een keer goed hoog opstond, dus wie weet. Maar ging het er bij mij vooral om, om gewoon zo ver mogelijk te springen en niet te vallen, anderen uit de groep zoals Marc, Mart en Maarten legden de lat een stuk hoger en zetten in op ‘forwards’ e.d. En dan waren er nog de pro’s zoals Adam van het OTC en een groepje Duitse surfers in El Cabezo (de baai verderop) voor wie Spocken en Flaka’s etc. een ‘piece of cake’ waren.
Er waren sowieso meer goede surfers in El Medano zoals een Spaanse beroepssurfer die elke dag tussen 9 en 5 keihard z’n rakjes kwam varen. Wat me ook opviel was dat je soms tussen de hoge golven mannen van minstens zestig zag. Er werd zelfs gesproken over een man van tachtig!
Aan het eind van de week was voor mij HET MOMENT gekomen om een plank kleiner dan 100 liter te varen. Het was denk ik windkracht 5 en Tris van OTC raadde me de Starboard Kombat 95 liter aan. Ik kon meteen het verschil duidelijk merken, met gijpen had ik minder tijd en met waterstarten zonk de plank best snel weg. Maar op ‘het rechte stuk’ lag de plank wel een stuk rustiger op het water en het ging hard.
Op zeilen gebied was er ook van alles uit te proberen: Gaastra, Neil Pryde, North, Naish, Ezzy en Severne, OTC had het allemaal en meer. Vooral de Gaastra en de Neil Pryde zeilen waren erg prima, maar goed dat viel ook wel een beetje te verwachten. Grote verrassing waren de Tusingham zeilen. Gemaakt voor Engelse omstandigheden, spuuglelijk, maar ‘gaan als de brandweer’.
Voor na het surfen had Saskia (en daarna vele anderen) de masseuse ontdekt met een praktijk naast het OTC. Na het voedzame en vaak best redelijke eten in het hotel gingen we moe maar voldaan naar een cafeetje wat drinken (dat kostte trouwens een stuk minder dan in Amsterdam). Eén keer, toen het de volgende dag toch niet zou gaan waaien, zijn we op zoek gegaan naar een disco. Ik verwachtte echt Ibiza clubs waar je van de bar in het zwembad kon springen enzo maar het werd een reggeabar met uitzicht op zee. Ook goed. En net als bij het lunchen, ging het dan 80% van de tijd over surfen, de vraag of het de volgende dag ging waaien en verschillen tussen de planken. De overige 20% hadden we het over waar je in Holland surfte en wat goede spots zijn etc.
Al met al, een super vakantie. Helemaal happy met de reis van Happysport en zeker voor herhaling vatbaar. Alles was meegevallen behalve dan het eten de laatste dag in de Engelse snackbar: Wat een Boy Bensdorf tent was dat! (voor de jongere lezers, Boy Bensdorf was een snackbarhouder in de TV serie van Wim T. Schipper die altijd met blote handen de augurken uit het zuur pakte want dat was goed voor z’n eczeem). Met een maag vol van “the best burger in town” vond ik de taxirit naar het vliegveld één van de spannendste onderdelen van de vakantie; als ik de boel maar binnen zou houden. Ging goed. Door de achterruit zagen we nog net hoe op het strand de pensionado’s (“beachwhales!”) in bikini en badbroek het water weer inschoven. Bofkonten waren dat want in Amsterdam was het koud. Inmiddels staan de ijsbaan en de oliebollenkramen op het Leidseplein en het zal dus jammer genoeg lang duren voordat ik weer kan surfen. Alhoewel, ’s avonds heb ik op internet gezocht naar wat zo’n neopreen koud water burka kost.
Rein Hazewinkel
www.otc-windsurf.com (surfstation)
www.happysport.nl (reisbureau)
www.dlight.net (webcam & shaper)
________________________________________________________________________________________
CABARETE (Domicaanse Republiek), CARIBIAN SURF PARADIJS! Zomer 2008
Van alle surf bestemmingen op de wereld stond er altijd 1 spot boven aan het lijstje... Cabarete! Na wat wikken en wegen en met de hulp van het Nederlands zomer weer, waren we snel overstag... Domincaanse Republiek, dat gaat het worden.
Aangezien we een beetje laat hadden geboekt en niet de hoofdprijs wilden betalen voor de vlucht, besloten we om via Parijs te vliegen naar Punta Cana. Geen idee van de afstanden op het eiland, gingen wij ervan uit dat we dan een iets langere transfer zouden hebben dan normaal, als je naar Puerta Plata vliegt. Dit viel helaas tegen; met de bus zouden we er 7 uur over doen om op onze eindbestemming te komen... 7 uur in een bus door de jungle in de brandende zon..?? No way! ... De oplossing was een uur met een Chesna vliegtuigje naar Puerto Plata. Achteraf was dit een van de leukste onderdelen van de reis. We vlogen heel laag over de oerwouden, rivieren en kustlijn en je kon genieten van de prachtige natuur.
Via Happy Sport hadden we het transfer geregeld naar Cabarete en daar kwamen we vroeg in de avond in ons heerlijke appartement aan. We zaten in het appartement complex El Maginifico, echt een aanrader. Prachtig onderhouden, erg ruim opgezet en direct aan zee. Versuft van de reis besloten we toch om nog even op het strand te gaan kijken wat daar zo te doen was en we vielen met onze neus in de boter, want die week had het WK Kiteboarding plaatsgevonden en die avond was het slotfeest. Te leuk!
De volgende dag werden we wakker van de keiharde regen, ongelofelijk, twee dagen lang heeft het alleen maar geregend en was het niet mogelijk om te surfen. Gelukkig hebben we ons wel vermaakt met de finale van de EK, maar na 2 dagen waren we blij dat we eindelijk op de plank konden staan! Via Happy Sport hadden wij ons materiaal geboekt bij Frans Fix. Achteraf waren wij zeer blij met deze keuze aangezien dit station qua wind veel gunstiger ligt in vergelijking met Club Mistral en Vela. De andere twee stations liggen meer in de luwte en vooral in de ochtend kom je daar bijna niet weg. Tevens ligt Frans Fix precies op de grens tussen het wind- en kite board gebied op zee en is daarom ver uit de beste locatie met de meeste mensen en het beste uitzicht.
Cabarete staat bekend om zijn harde wind en hoge golfen maar ook om de veelzijdigheid. Vanaf een uurtje of 11 is het perfect om met een (semi)beginners board de zee op te gaan, aangezien er dan weinig wind is en er bijna geen golven zijn. Vanaf een uurtje of 1 begint de wind aan te trekken en worden de golven ook hoger en de branding uitdagender. Of je nu een beginner bent of meer gevorderd, iedereen surft eigenlijk in de baai tot ongeveer 30 – 40 meter voor het rif. Alleen de cracks en de pro’s surfen verder uit en gaan ‘uit hun dak’ tussen de golven van het rif of surfen over het rif naar buiten waar het weer iets vlakker is, maar waar het nog harder waait en de stroming sterk is. Cabarete heeft een constante aanlandige wind en weinig stroming in de baai waardoor je niet kan afdrijven. Zoals overal tegenwoordig is de wind erg onvoorspelbaar en hebben wij dagen gehad met 10 knopen, maar ook dagen met 30. Het leuke aan deze locatie en aan het huren bij Frans is dat je alles mag pakken wat er ligt, zij hanteren niet het syteem zoals bij Club Mistral dat je een vaste plank hebt en maar moet hopen of je een andere kan gebruiken als de omstandigheden plotseling anders zijn.
Als het niet waait is er ook van alles te doen. Het stadje Cabarete is in een kreet samen te vatten: Wind,- en Kite surf paradise! Alles gebeurt op het strand en op de straat die evenwijdig loopt aan het strand. Er zijn enorm veel restaurantjes waar je heerlijk kan eten en kan zuipen en swingen. Net als veel andere surfspots is er tussen 5 en 7 Happy Hour, waardoor je menig avondje rond 8–9 uur te dronken nog probeert om iets te eten. Wil je surfen en mega veel fun?!, dan moet je echt naar Cabarete gaan, want het houdt daar echt nooit op.
Tja en dan heb je van die dagen dat het niet waait... nou, dan is het ook relaxed in DR, want er is daar erg veel te doen en te zien afgezien van het strand. We hebben een tocht gemaakt door de jungle en gezwommen in grotten. Ook hebben wij een tour gemaakt door het dorp en gezien hoe de mensen daar nu echt leven. Ook zijn wij het binnenland ingetrokken en hebbben een canoying tour gemaakt van een dag; echt een belevenis. Nog nooit gedaan? Dan raden wij je aan om met Mike door de rivier bedding van de Noordkant van het gebergte van DR te trekken! Dit was echt een tocht vol verrassingen en enorme uitdagingen; abseilen, zwemmen, klauteren over stenen en van 10 meter hoogte naar beneden springen. Je kon ook vanaf 24 meter hoogte springen, maar dat hebben wij maar even voorbij laten gaan. Nou zijn wij allebei geen watjes, maar we hebben het wel een paar keer benauwd gehad. Maar boven alles hebben wij genoten van de prachtige natuur en the excitement.
Cabarete was voor ons een vette surf locatie, waar we hebben genoten van de zon, zee, wind, golven, locale bevolking en sfeer. Wij kunnen iedereen aanraden om naar Cabarete te gaan, wel is het handig als je een beetje kan surfen, want leren surfen met die golven, dat is wel even iets anders dan op de Nieuwe Meer. Wil je meer info over Cabarete, dan kan je contact opnemen met Happy Sport in Utrecht of ons natuurlijk aanspreken bij AW.
Surf’s up!
Jose en Saskia
________________________________________________________________________________________
WESTKUST EUROPA augustus 2007
Yoehoe, eindelijk vakantie. Maar waar naar toe? Die vraag speelde al een tijdje en een aantal factoren waren van belang: surf, tijd en geld. We wilden graag gaan windsurfen, wilden onze eigen planken mee, hadden ongeveer 3 weken de tijd en niet zo heel erg veel geld: Europa! En een blik in de ‘windsurfguide Europe’ gaf ons goede inspiratie. Pagina 28, Ierland. Laten we daar heen gaan. Een paar pagina’s verder en ik was overtuigd. Groene velden, verlaten baaien, goede wind en mooie golven, vriendelijke mensen, leuke pubs. Oke, één nadeel, regen en veel.
Na wat twijfelen over Corsica (nee in de zomer niet altijd wind), Marokko (nee te ver en in augustus ook wel erg warm om lang in de auto te zitten) werd het duidelijk. Pagina’s 206 tot 224, om vervolgens de hoek om te gaan en vanaf pagina 250 naar het westen te trekken tot 258 en weer naar het zuiden af te zakken tot pagina 306. De westkust van Europa. Beginnende in Frankrijk bij Normandië, via Bretanje, Les Landes, naar Spanje via Baskenland naar Galicië om te eindigen in Guincho, Portugal.
De auto heel volgeladen (kites, windsurf- en golfsurfspullen) en op weg naar de eerste bestemming: Normandië. Gelukkig sliepen we bij vrienden in een huisje. Het regende hard, en de wind was guur en aflandig. De Franse teletekst gaf aan: ‘pluie’ en ‘orage’. We wisten genoeg: wijn, Franse mosselen, kaas en nog meer wijn en een bezoekje aan het D-day museum op Ohama-beach. De volgende dag met nog meer ‘orage’ en meer aflandige harde wind bracht ons naar Le mont Saint Michel waar de wind aanlandig was, maar helaas afgezakt en te weinig om te surfen. Na een bezoekje aan deze toeristische, maar toch wel indrukwekkende rots, snel doorgereden naar onze volgende bestemming: La Torche in Bretanje. Vrienden in de regen achterlatend begon bij ons na 3 uur rijden de zon te schijnen (hier nog steeds ‘orage’ sms-te ze de volgende dag) en die heeft ons de rest van de vakantie niet meer verlaten. Nu de wind nog. Aankomend bij La Torche, een redelijk populair surfoord met veel busjes met wind-, golf- en kitesurfers snel opgetuigd en nog net een paar rakjes van de laatste wind met ondergaande zon mee kunnen pakken. La Torche en omgeving zijn een soort uitvergroot Terschelling met veel duinen, mooie brede zandstranden, schattige dorpjes en rustige campings.
Het zat ons niet mee, een hoog druk gebied boven de Atlantische Oceaan (en laag druk gebied boven Frankrijk) gaf ons overheersend oostenwind, wat niet handig is als je de westkust van Europa afrijd. Maar de golven waren niet verkeerd in La Torche dus een eerste poging gedaan op mijn nieuwe (plastic) surfplank. Maar na een paar dagen oostenwind was er maar één oplossing: op zoek naar een eiland voor de kust van Frankrijk. Dat werd Ile D’Oleron voor de kust van La Rochelle, de volgende bestemming. Een mooi vakantie eiland met wederom veel duinen, mooie rotsachtige stranden, veel campings en … ford Boyard, wat goede TV herinneringen opwekte. Daar wilde we omheen surfen. Er zijn een aantal goede surfspots op dit eiland, bij elke wind wat wils zeg maar. Maar met oost bleek Le Bree erg goed te zijn met veel andere surfers en kiters. Goed kunnen oefenen voor om nou eindelijk eens die mooie gijp te kunnen maken. Hier geen mogelijkheid om spullen te huren, wel een kiteschool voor de liefhebbers.
Na een dag of vier surfen was de wind op en werd het tijd voor de volgende bestemming: Les Landes, Hossegor… voor de golven dan, want wind was er voorlopig niet. In Hossegor liggen alle groothandels van surfmerken als Quicksilver, La Cana, O’Neall, Billabong etc. dus dat werd even goed shoppen. Verder is Hossegor een rijk dorp met een nogal bebouwde kust en grote familie campings met een animatie programma het klokje rond, niet echt de moeite waard dus. Na goed ingekocht te hebben en nog even wat geprobeerd te hebben op de plank door naar de volgende bestemming: Galicië de kust links boven in Spanje, bekend om Doniños, een heel mooie windsurfspot. Eigenlijk zijn alle spots daar in de buurt fantastisch. Het is er onbeschrijflijk mooi, heel groen en ruig met hele mooie baaien met zandstranden die allemaal leeg en schoon zijn. Afgezien van een bodyboard wedstrijd en een golfsurfwedstrijd en een paar Duitse windsurfhippies leek Galicië uitgestorven. Door de aanhoudende oostenwind was de beste plek in de buurt om te gaan surfen Valdoviño. Een uitgestrekte baai met eromheen een duingebied waarachter de bergen beginnen. Super om te surfen (wel een stukje lopen vanaf de parkeerplaats) met niet te hoge golven. Het water is erg helder, je ziet je eigens schaduw op de bodem van zee voorbij scheren. Overigens wel koud, lekker in mijn winterpak gevaren en ‘s avonds wilde het ook nog wel afkoelen. Gelukkig doet de Spaanse Rioga erg goed.
Na een tijdje daar te hebben rondgehangen en ook daar de wind op was, gingen we op weg naar bestemming nummer zes: Guincho, Portugal. Hét windsurf oord met hoge golven en harde thermische wind, vooral in de zomer. Maar niets was minder waar. Op het strand in Portugal zaten vele bierdrinkende turende kiters en windsurfers (want je weet het maar nooit met die thermische wind), maar hun geduld werd niet beloond. Géén wind. Omdat de omgeving en het weer er erg mooi zijn, en Lisabon een leuke stad is het geen straf om daar te zitten. Er waren nog wat leuke golven om het golfsurfen en vooral het peddelen in de golven te oefenen en na een dag of zes zagen we weer wind aan komen… in Nederland! Of zullen we nog een bezoekje brengen aan Tarifa, of waarom ook niet naar Marokko? Na een internet bezoekje zagen we wederom het hoge druk gebied boven de oceaan, en iets noordelijker wat groene strepen op Windfinder in Wijk aan Zee. Het was duidelijk: tent inpakken en via een nachtje Taglet in Zuid-Frankrijk doorrijden naar huis. We waren net op tijd voor zuidwest 6.
Marjolein (en Gijs)
________________________________________________________________________________________
Uit de Mastvoet van juni 2002:
Ir a surfear en Costa Rica...
Van begin maart tot eind april heb ik de winterse kou en stress van het Nederlandse leven eventjes verruild voor de relaxte warmte van Midden-Amerika. In eerste instantie met het idee om een maand lang te gaan golfsurfen en Spaans te leren. Ik had een school gevonden waar dat allebei kon. Het lesrooster was zelfs aangepast aan het tij, echt heel tof dus. Daarna zou Lisanne (jullie welbekend) ook het vliegtuig richting de zon pakken en zouden we samen nog drie weken rondreizen. We hadden gehoord dat er een of ander meertje in het midden van het land was, waar het scheen te waaien, maar met zoveel nieuwe dingen om te doen daar, hadden we nog niet echt het plan om ook te gaan windsurfen...
Costa Rica is een super mooi land met vooral erg veel verschillende soorten bomen, bloemen en beesten. Omdat het aan twee kanten in het water ligt, zijn er ongelooflijk veel en uitgestrekte bounty-stranden. Maar verder heb ik daar bergen, vulkanen en tropische regenwouden gezien, een goed land als je van afwisseling houdt dus..
Zoals in alle Midden-Amerikaanse landen, ligt het leeftempo een stuk lager dan in Nederland. In het begin moest ik echt heel erg wennen aan mensen die ontzettend langzaam voor je voeten liepen en zo langzaam fietsten dat ze bijna omvielen! Maar na een tijdje dwong de warmte me wel om wat relaxter te worden, het was vooral aan de kust namelijk best heet, gemiddeld 35 graden. Behalve een beetje traag zijn de mensen super vriendelijk. De mannen soms iets tè, maar daar wenden we snel aan.
Na een maand ‘school’ en surfen aan de kust, had ik wel heel veel zin om de rest van het land te gaan verkennen. Lisanne was ondertussen aangekomen en had een nacht doorgebracht in de gevaarlijkste en beruchtste buurt van de hoofdstad dus die had ook wel zin om ervandoor te gaan.
Na een weekje rondtrekken, foto’s maken, avonturen beleven en mensen ontmoeten kwamen we bij het Lago Arenal aan. Dat ‘meertje’ dus. Alleen was het meer een MEER en waaide het minstens windkracht 6 met golven die we op ons Nieuwe Meertje nog nooit gezien hadden. Na veel gezoek (Costaricanen zijn niet zo van de wegwijzers) vonden we een heel klein surfclubje aan de rand van het meer.
Je kon er spullen huren, als je tenminste niet keek op een gat meer of minder in je board, maar het kostte dan ook niet echt veel. Na een origineel lokaal ontbijt van rijst en bonen, klaargemaakt door Flaco, de jongen die ook de club runde, besloten we het er maar op te wagen.
Voor ons allebei was het weer de eerste keer na de winter en dat bewezen ook de blaren die na een half uurtje op onze handen verschenen. De tip van Flaco was om er superlijm op te doen en gewoon door te varen. Bikkels als wij zijn deden we dat natuurlijk en de littekens zie je nu nog, maar ik weet niet of dat door de lijm komt. Alles bij elkaar een beetje wennen dus weer, maar het was wel enorm relaxt om weer een keertje in de zon, in bikini, in een trapeze te hangen en lekker heen en weer te varen. Er waren nog een paar andere mensen, maar het was absoluut niet druk dus we hadden alle ruimte, erg fijn.
Heel optimistisch hadden we de boards voor een hele dag gehuurd, maar na een uurtje of drie begonnen onze armen te protesteren en was het dus tijd voor een biertje in de zon, natuurlijk in de hangmat! ’s Nachts mochten we ons miniscule tentje aan de rand van het meer opzetten en genietend van de geluiden van de krekels en niet te vergeten, de wind, hebben we erg lekker geslapen... Een perfect einde van weer een perfecte dag....
Josje